De oude kantonrechtersformule

De kantonrechtersformule is per 1 januari 2009 gewijzigd. In sommige gevallen wordt nog aangeknoopt bij de tekst van de oude kantonrechtersformule, bijvoorbeeld in het kader van onderhandelingen voor een sociaal plan. Hieronder volgt de tekst (zonder toelichting) van artikel 3 van de oude kantonrechtersformule, dat gaat over de bepaling van de hoogte van de vergoeding. Voor eventuele verdere bij u levende vragen verwijzen wij u naar onze contactpersoon van de praktijkgroep Arbeidsrecht.

De vergoeding

3.1 Wanneer de rechter het verzoek tot ontbinding inwilligt wegens veranderingen van omstandigheden en het hem met het oog op de omstandigheden van het geval billijk voorkomt dat aan een der partijen ten laste van de wederpartij een vergoeding zal worden toegekend, zal de hoogte van deze vergoeding op de volgende wijze worden vastgesteld (de `kantonrechtersformule’):
vergoeding = A x B x C

waarbij:

A = aantal gewogen dienstjaren
B = beloning
C = correctiefactor

3.2 Voor de berekening van A (aantal gewogen dienstjaren) wordt de diensttijd afgerond op hele jaren. Vervolgens worden de dienstjaren op de volgende wijze gewogen: dienstjaren voor het 40e levensjaar tellen voor l, van het 40e tot het 50e voor 1,5 en elk dienstjaar vanaf het 50e telt voor 2.

3.3 Bij de berekening van B (beloning) zal worden uitgegaan van het bruto maandsalaris, in ieder geval vermeerderd met vaste en overeengekomen looncomponenten, zoals vakantietoeslag, een vaste dertiende maand, een structurele overwerkvergoeding en een vaste ploegentoeslag.Behoudens zeer uitzonderlijke gevallen zullen niet tot B (beloning) worden gerekend: het werkgeversaandeel pensioenpremie, de auto van de zaak, onkostenvergoedingen, tantième, het werkgeversaandeel in de ziektekostenverzekering en een niet structurele winstdeling.

3.4
(1.) Indien de ontbindingsgrond geheel in de risicosfeer van de werkgever valt en verwijtbaarheid niet aan de orde is, is de correctiefactor (C) gelijk aan 1 (één).
(2.) Indien de ontbindingsgrond geheel in de risicosfeer van de werknemer valt, zonder dat van enige verwijtbaarheid sprake is, dan is C gelijk aan 0 (nul).
(3.) Is er sprake van verwijtbaarheid aan de zijde van één van partijen dan wel van verwijtbaarheid over en weer, dan wordt de ernst van de verwijten via de C-factor tot uitdrukking gebracht.
(4.) De overige bijzondere omstandigheden van het geval worden door middel van de toepassing van de C-factor tot uitdrukking gebracht.

3.5 De vergoeding zal – behoudens eventuele immateriële schade – niet hoger zijn dan de verwachte inkomstenderving tot aan de pensioengerechtigde leeftijd.

3.6.Verhouding ontbindingsvergoeding en sociaal plan
In afwijking van aanbeveling 3.1 zal de kantonrechter in geval van een ontbinding wegens een reorganisatie van het bedrijf een vergoeding toekennen overeenkomstig een terzake gemaakt sociaal plan, mits dat plan schriftelijk overeengekomen is door de werkgever met tot de CAO onderhandelingen in de sector toegelaten dan wel anderszins voldoende representatieve vakorganisaties, tenzij onverkorte toepassing daarvan leidt tot een evident onbillijke uitkomst voor de betrokken werknemer. In dat laatste geval is aanbeveling 3.1 van toepassing, zij het dat, indien slechte financiële omstandigheden van het bedrijf redengevend zijn voor de reorganisatie, daarin voldoende grond ligt om C in ieder geval niet hoger dan 1 te laten zijn.

3.7.Kosten van rechtsbijstand. Voor de gemaakte kosten van rechtsbijstand wordt geen aparte vergoeding toegekend, tenzij deze tussen partijen is overeengekomen.